Κατά την διάρκεια του χτεσινού μας ψαρέματος είδα μια χελώνα καρέτα καρέτα στην άμμο σε βάθος περίπου 10 μέτρων…..βουτηξα με σκοπό να την θαυμάσω από πιο κοντά και διαπίστωσα ότι είναι μπλεγμένα παραγάδια επάνω της.
Με μια προσεκτική και αργή προσέγγιση κατάφερα να την πλησιάσω τόσο ώστε να πιάσω τις μπλεγμένες πετονιές που είχε το ζώο επάνω του.
Κρατώντας την από το καβούκι και βάζοντας το όπλο μου ανάμεσα στα πόδια μου κολύμπησα μαζί της στην επιφάνεια για περίπου 200-300 μέτρα.
Ήταν ίσως η πιο βασανιστική στιγμή για την χελώνα της ιστορίας μας, αφού η προσπάθεια της για απελευθέρωση ήταν τεράστια… όπως και η δική μου αφού γνώριζα ότι αν την άφηνα με τις πετονιές και τά αγκίστρια μπλεγμένα στο λαιμό της και στο εμπρός δεξί πόδι της δεν θά μπορούσε νά επιβιώσει για πολύ ακόμα.
Έφτασα κατάκοπος στο σκάφος και φώναξα κοντά μου την παρέα μου για βοήθεια.
Με προσεκτικές κινήσεις πρώτα αφαίρεσα τά αγκίστρια που ευτυχώς δεν ήταν βαθιά στο δέρμα του ζώου και τέλος κόψαμε όλες τις πετονιές που είχε επάνω της….
Αφού την αφήσαμε επιτέλους στην ησυχία της αισθάνθηκα στεναχώρια για την ταλαιπωρία που προκάλεσα στο υπέροχο αυτό πλάσμα, αλλά ταυτοχρόνως και μια τεράστια χαρά που ίσως την βοηθήσαμε να επιβιώσει από εμάς….
Πηγή: vasilis kalogeropoulos