Οι καλύτερες διευθύνσεις για φαγητό στον Πόρο

Παραδοσιακά, οι κάτοικοι βασίζονταν για τη διατροφή τους στο σιτάρι, στην ελιά και στο κρασί όπως σχεδόν σε ολόκληρη τη νότια Ελλάδα. Το κρέας ήταν λίγο αφού δεν υπήρχαν πολλά αιγοπρόβατα ούτε εκτάσεις για την εκτροφή βοοειδών (σήμερα βεβαίως, τα κρεατικά σερβίρονται σε αφθονία). Τα ψάρια και τα όστρακα, τα άγρια χόρτα και τα κηπευτικά συμπλήρωναν τη διατροφή τους όπως και τα εσπεριδοειδή φρούτα -είναι διάσημο το Λεμονοδάσος του Πόρου-, τις αμυγδαλιές, τις συκιές και τις αχλαδιές.

Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο Τροιζηνία (ΠΟΠ Τροιζηνίας) παράγεται είτε αποκλειστικά από την ποικιλία Μανάκι είτε με την συμμετοχή της Κορωνέικης ποικιλίας σε ποσοστό μέχρι το 50 %) και στα γεωγραφικά όρια που παράγεται περιλαμβάνεται και ο Πόρος. Η περιοχή έχει επίσης μεγάλη παράδοση στην επεξεργασία της ελιάς (θρούμπες, κολυμπάδες, τσακιστές, κλπ). Η απλή αγροτική κουζίνα και η ποιμενική κουζίνα της περιοχής, διαφοροποιήθηκε όταν στους αρχικούς κατοίκους (Αρβανίτες, Βαλτετσιώτες -κάτοικοι από τον ορεινό οικισμό Βαλτέτσι της Τρίπολης που ξεχειμώνιαζαν στον Πόρο,) προστέθηκαν οι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στον Συνοικισμό του Πόρου μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και έφεραν την πιο μπαχαράτη και έντεχνη κουζίνα τους.

Παραδοσιακά εδέσματα της περιοχής είναι οι γκόγκλιες (κοντά ζυμαρικά) και η μπογάνα (αρνί με πατάτες και ντομάτες ψημένο σε γάστρα με σκέπασμα, τη «μπογάνα») και τα δύο εδέσματα από την αρβανίτικη κουζίνα, η κακαβιά, το ξυδάτο χταπόδι και το τηγανητό χταπόδι, οι σαρδέλες γεμιστές με λεμόνι σε κληματόφυλλα, ο κρασάτος κόκορας με χοντρά μακαρόνια, το χοιρινό στο φούρνο, τα αυγά με ντομάτα και οβριές (είδος σπαραγγιού), το πλιγούρι με πράσα. Αρκετά είναι και τα τοπικά γλυκά που φτιάχνονται και σήμερα. Τα αμυγδαλωτά, το κανταΐφι, το ραβανί, το γαλακτομπούρεκο, οι συκομαΐδες, οι μαρμελάδες από εσπεριδοειδή -η περιοχή έχει πολλές πορτοκαλιές και λεμονιές-, οι αυγοφέτες, φέτες μπαγιάτικου ψωμιού βουτηγμένες σε χτυπημένα αυγά, τηγανισμένες και πασπαλισμένες με ζάχαρη και κανέλα, οι «κιούρλες», δηλαδή οι τηγανίτες, το «πιπέκι» (γαλατόπιτα).

Οινική ταυτότητα

Η παραγωγή εμφιαλωμένων κρασιών δεν είναι αναπτυγμένη αν και καλλιεργούνται στην περιοχή πελοποννησιακές ποικιλίες όπως το ασπρούδι, ο ροδίτης αλεπού, το σαββατιανό, το αγιωργίτικο και το μοσχοφίλερο και τελευταία το ασύρτικο για οικιακή οινοποίηση. Τυπικό κρασί του Πόρου ήταν πάντα η ρετσίνα που σήμερα παράγεται από ένα πιστοποιημένο οινοποιείο (όπως και άλλοι οίνοι). Αντιθέτως, ο Πόρος φημίζεται για τα ποτά από εσπεριδοειδή ενώ υπάρχει και βιοτεχνία παραγωγής λεμονάδας με χυμό από το περίφημο Λεμονοδάσος.